Screen Stream over HTTP APK

Screen Stream over HTTP یک اپ اندرویدی برای پخش زنده تصویر صفحه است که با تکیه بر فناوری‌های رایج، خروجی را طوری ارائه می‌دهد که در مرورگرهای مدرن قابل مشاهده باشد و در کنار آن، گزینه‌های دیگری برای سناریوهای پیشرفته‌تر هم دارد. این پروژه متن باز است و مجوز MIT دارد.

این برنامه برای کسانی مناسب است که می‌خواهند صفحه گوشی یا تبلت را برای ارائه، آموزش، پشتیبانی از راه دور یا نمایش سریع محتوا با دیگران به اشتراک بگذارند، چه در شبکه محلی و چه از طریق اینترنت.

روش‌های پخش: از HTTP محلی تا WebRTC و RTSP

ScreenStream سه مسیر متفاوت در اختیار می‌گذارد تا بسته به نیاز، بین سادگی و امکانات تعادل برقرار کنید:

- Local (MJPEG): یک سرور HTTP داخلی روی شبکه Wi‑Fi، هات‌اسپات یا حتی USB‑tether راه می‌اندازد و تصویر صفحه را به صورت فریم‌های JPEG می‌فرستد. این حالت می‌تواند آنلاین یا آفلاین کار کند و برای نمایش سریع در محیط‌های محلی طراحی شده است.

- Global (WebRTC): برای استفاده جهانی، با رمزگذاری سرتاسری و رمز عبور، استریم همتا به همتا ارائه می‌شود. در این حالت امکان اشتراک‌گذاری تصویر به همراه میکروفون و صدای دستگاه مطرح است و اتصال به اینترنت نیاز دارد.

- RTSP: اگر زیرساخت استریم خودتان را دارید، می‌توانید ویدیو را با H.265/H.264/AV1 و صدا را با OPUS/AAC/G.711 به سرور RTSP ارسال کنید. این مسیر برای توزیع ساخت‌یافته‌تر مناسب است، با این شرط که سرور سازگار را خودتان فراهم کنید.

تصویر، کادر بندی و سازگاری با نسبت‌های کشیده

در حالت محلی MJPEG، ابزارهای کاربردی مثل Crop به کار می‌آید، به ویژه وقتی نسبت تصویر دستگاه کشیده است و می‌خواهید فقط بخش مفید صفحه دیده شود. علاوه بر برش، امکاناتی مثل تغییر اندازه و چرخش هم در توضیحات برنامه آمده و برای تنظیم خروجی در نمایشگرهای مختلف کمک می‌کند.

صدا و انتظاری که باید از HTTP داشته باشید

اگر هدف شما «Screen Stream over HTTP» به معنای پخش محلی MJPEG باشد، باید با یک محدودیت روشن کنار بیایید: در MJPEG صدا منتقل نمی‌شود و خروجی فقط ویدیو است. برای سناریوهایی که صدا لازم دارند، مسیرهای WebRTC یا RTSP منطقی‌ترند، چون در مشخصات برنامه برایشان پخش صوت هم تعریف شده است.

امنیت و دسترسی: از PIN ساده تا رمزگذاری سرتاسری

رویکرد امنیتی بسته به حالت انتخابی فرق می‌کند:

- در Local (MJPEG) می‌توانید PIN چهار رقمی بگذارید، اما رمزگذاری ندارد.

- در Global (WebRTC) استریم رمزگذاری سرتاسری و پسورد دارد.

- در RTSP گزینه‌هایی مثل Basic Auth و TLS (RTSPS) پیش‌بینی شده است.

کاربری در عمل و نکات پهنای باند

برنامه در استفاده روزمره، رویکردی سرراست دارد و سریع به نقطه‌ای می‌رسد که بتوانید تصویر را روی دستگاه دیگر ببینید. با این حال، در هر سه حالت باید حواستان به مصرف داده باشد، چون خود سازنده هم به مصرف بالای دیتا روی موبایل اشاره کرده و استفاده از Wi‑Fi را ترجیح داده است. همچنین در WebRTC با افزایش تعداد بیننده‌ها، پهنای باند بیشتری لازم می‌شود، و در MJPEG هم برای هر بیننده یک جریان جداگانه تصویر ارسال می‌شود.

جای خالی‌ها: ارائه حرفه‌ای‌تر روی نمایشگر دوم

اگر دنبال سناریوی «ارائه» به شکل پیشرفته هستید، ممکن است دوست داشته باشید به جای بازتاب کامل صفحه، خروجی HTTP مثل یک نمایشگر دوم عمل کند تا مجری بتواند همزمان در دستگاه خودش جستجو کند و مخاطب فقط نمای ارائه را ببیند. در وضعیت فعلی، برنامه بیشتر روی پخش همان محتوای صفحه تمرکز دارد و چنین گزینه‌ای در توضیحات موجود دیده نمی‌شود.

مزایا

• چند حالت پخش برای نیازهای مختلف: MJPEG محلی، WebRTC جهانی، RTSP
• پخش در مرورگرهای مدرن و مناسب برای ارائه، آموزش و پشتیبانی
• ابزارهای تنظیم تصویر مثل Crop (به همراه تغییر اندازه و چرخش)
• در WebRTC، رمزگذاری سرتاسری و حفاظت با رمز عبور
• متن باز با مجوز MIT

معایب

• در استریم محلی HTTP/MJPEG صدا وجود ندارد و خروجی فقط ویدیو است
• در حالت محلی، با وجود PIN، رمزگذاری ارائه نمی‌شود
• گزینه‌ای برای «نمایش توسعه‌یافته» جهت ارائه (جدا از کنترل مجری) در HTTP در توضیحات فعلی دیده نمی‌شود
• با افزایش تعداد بیننده‌ها، نیاز به پهنای باند بیشتر می‌شود